Reżyserka & Scenarzystka
IWONA
STRZAŁKA
„Interesuje mnie to, czego ludzie nie mówią. Robię filmy o relacjach i tym, co się dzieje, kiedy presja społeczna zderza się z osobistym wyborem. Pokazuję kobiecy wgląd w rzeczywistość."
Reżyserka & Scenarzystka
„Interesuje mnie to, czego ludzie nie mówią. Robię filmy o relacjach i tym, co się dzieje, kiedy presja społeczna zderza się z osobistym wyborem. Pokazuję kobiecy wgląd w rzeczywistość."
fot. Andrzej Stasiu Szypulski
Jestem absolwentką Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach. Robię filmy o kobietach, relacjach i tym, co się dzieje, kiedy presja społeczna zderza się z osobistym wyborem.
Moje krótkie metraże — Czekając na…, Szymon Python i Być Naj — były pokazywane na wielu festiwalach w Polsce i za granicą (m.in. Monachium, Mannheim-Heidelberg, Sopot, Kraków, Toruń). Z Krakowa i Torunia wróciły z nagrodami — Brązowym Smokiem, Flisakiem i Wyróżnieniem Specjalnym w Sopocie.
W kolejnych latach priorytetem uczyniłam macierzyństwo. Wychowując troje dzieci, pisałam seriale i wykładałam reżyserię (Drimagine, AMA Film Academy). Do reżyserii filmowej wróciłam w 2023 roku.
Wróciłam z trzema projektami w dewelopmencie i Sandwichmanem — średniometrażową adaptacją sztuki Artura Pałygi zrealizowaną w ramach TEATROTEKI / WFDiF.
Młoda kobieta wraca na odciętą od świata wyspę do matki-pszczelarki, z którą nie rozmawiała od dekady. To, co znajdzie, jest gorsze niż myślała — ale też okaże się szansą, żeby skończyć z milczeniem.
Film o dziedziczeniu wstydu i o tym, czy da się naprawić coś, co zostało zepsute dawno temu.
Reż. & scen.: Iwona Strzałka · Prod.: Joanna Flis / Kompania Filmowa
Polska wieś, lata 30. Magdalena rodzi dziecko z ząbkami — wie, że zgodnie z panującym przekonaniem urodziła strzygonia i dziecko zostanie zabite. Do czego posunie się matka, aby je uratować?
Oparty na prawdziwych wydarzeniach z 1933 roku.
Scen.: Iwona Strzałka & Monika Zięba · Reż.: Iwona Strzałka
Kobieta, która nigdy nie zostanie matką, decyduje się przeżyć rok z lalką łudząco podobną do prawdziwego dziecka. Nie jako ucieczka — jako próba przepracowania straty.
Film o żałobie za życiem, którego nie będzie.
Scen.: Joanna Didik · Reż.: Iwona Strzałka · Prod.: Autograf Film
Mężczyzna w kryzysie połowy życia — między starzejącą się matką a dorastającym synem. Tragikomedia o tym, ile kosztuje odpuszczenie, widziana oczami kobiet wokół niego.
Młody aspirujący reżyser ze schizofrenią opowiada o sobie z offu — intymnie, bez filtra. Film oscyluje między dokumentem a stylizacją rodem z Monty Pythona.
Obóz terapeutyczny dla młodych ludzi z jąkaniem — każdy uczestnik przyjeżdża z rodzicem. Oboje muszą „uczyć się mówić od nowa".
Rodzinny dom dziecka na wsi. Jedenaścioro dzieci, jedna matka. Córka prowadzących walczy o jej uwagę tak samo jak adoptowane dzieci.
Sześćdziesięcioletnia prostytutka jest pewna, że umrze — bo ranny ptak wleciał przez okno i odleciał. Spóźnia się na autobus. Podwozi ją nieznajomy.